Trafikte mide bulandırıcı olmasak.
Söven gözlerle bakmasak birbirimize.
Herkesi sevmek zorunda değil, ama saymak zorunda olduğumuzu bilsek.
Bir parça güzellik katabilsek, gözü açık giden yıllara.
Başka bir ülke olurduk.


Başkasının sırasını kapmak için verdiğimiz mücadeleyi, emekli kuyruklarındaki yaşlılar için verebilsek.
Aç gözlü olmasak, kalp tokluğuna da çalışsak.
Her yolu denemesek, parayı bulmak için.
Şükretmeyi bilsek, lokmaları yutarken.
Adaleti ruhumuzda hissetsek.
Başka bir ülke olurduk.


Kokuşmuşluğu atsak, çürüyen beyinlerimizden.
Şiddete öykünmesek, biraz da aşk siperlerini doldursak.
Maçlara analara sövmek için değil, futbol izlemeye gittiğimizi bilsek.
Kaybederken de, kazanırken de sakin olabilsek.
Asıl komşularımıza göstersek, magazine gösterdiğimiz özeni.
Başka bir ülke olurduk.


Siyasete bulaşmasak, bilgiyle, kitapla beslensek korkusuzca.
"Her koyun kendi bacağından asılır" demesek, toplumsal olmayı denesek biraz.
Kirli politika bütün güzelliklerimizi silip süpürürken, bizler de hiç olmazsa, kapılarımızın önünü süpürebilsek.
Ahlaksızlıkları değil, sevdaları uzun ömürlü tutabilsek.
Partilerimiz için örgütleneceğimize, tüm hücrelerimizi insanca yaşamaya örgütlesek.
Başka bir ülke olurduk.


İki yakamız biraraya gelmese de, bizler bir araya gelsek, TürkKürt ayrımı yapmadan.
Verdiğimiz zararın da yükünü üstlensek.
Ev sahibi olsak da, doğuştan kiracı olduğumuzu unutmasak bu alemde.
Başka bir ülke olurduk.


Bir zamanlar bu güzelliklerin hepsi bizde mevcuttu ama...
Hor kullandık galiba..
Zor kullananlara da, yenik düştük galiba.