Karadeniz gezimde tanıyıp sevdiğim meslektaş Güngör Yavuzaslan'ın şiiri bu. Çok beğendim siz de bakın:
"Adım adım yürürken bu kentin sokaklarında
Bir Bartın masalı sardı beni zamanda
Ninelerimden dedemden kalan bir
Bartın zamanı
Arnavut kaldırımlı sokaklarıyla zamanın içinde
Bir Çetin Asma arşivi gibi siyah-beyaz Bartın
Taş hanın duvarlarında hala
Hasan Bayrı inler
Eski zamanlardan kalma
Bu ne sevgi ah
Ahşap evlerden alafranga şarkılar çalınır
Ninem ud çalar teyzemler kanun
Bir fasıl tutturulur derinden hicaz makamından
Sonra Hıdırılez gelir yalıdan kayıklara doluşur
Kızlı erkekli Boğaza İnkum'a varılır
Baharlar Bartın da başkaydı
Rumlar vardı Asma da
Marko Elena hep bir aradaydık
Sonra mübadele oldu ayrıldık
Giden gitti de birçok şeyi aldı bizden
Terzisiz bakkalsız ustasız ve de yalnız kaldık
Salı Cuma köyden akrabalar gelirdi
Yumurta taze marullarsa boldu
Gaba yazmalı gallarla Pazar kurulurdu
Bartın bir başka Bartın'dı
Sabahları eşraf hayırla selamlaşır
Sabah çayları bir hayırlı sohbetle içilirdi
Akşamları da hayırlı olsun diye ayrılırlardı
Bu kent bir masaldı aslında
Bayanlar Pera'dan giyinir ve zariftiler
Adamları beyefendi fötr şapkalı gayet şıktılar
Gençleri neşeli ve güler yüzlüydü
Bu Bartın masalı her yer de anlatılırdı
Köylerde nasırlı elli kadınlar yaşardı
Kara toprağa beli vurdukça bereket doğuran
Alınları güneş yanığı kadınlar
Vardiyalardan adamlar çıkardı kömür yüzlü
Çalışkan kadınların kocaları adamlar
Göçük Memedin hikayelerini anlatırlardı
Yerin yüzlerce metre içinde kendi aralarında
Grizuda kalan iki yetimin babası
Memed
Sonra zaman değişti
Yangınlar çıkmaya başladı mahallerde
Ahşap evler yandı kül oldu masallardaki gibi
Kocaman apartmanlar yapıldı yerlerine
Bir nesil masallarla akıp gitti zamanda
Bir başka Bartın var şimdi
Kulağımda eski zamanlardan kalma o şarkı
Bu ne sevgi ah bu ne ızdırap
Yanımda kitabıyla Erkan Aşcıoğlu
Panolarda bir Servet Çıncın tiyatrosu
Elimizde Bartın Memleket Gazetesi
Bu da yitik zamanlardan kalma bir
Bartın hikayesi