Merhaba Hakkı Baba!
Bayram kuzuları cennete gelmese, bayram olduğunu bile unutacaktım.
Geciktiğim için kusura bakma.


Bayramın birinci günü, ruhumun penceresinden anneme baktım.
O da bozguna uğramış bir mutfağın penceresinden, zalim hayata bakıyordu.
Yana yakıla...
Bütün anneler için çanlar çalarken, hala çalıyor mu belediye başkanları ve politikacılar?


Bayramın ikinci günü saçımı süpürge yapıp, anneme gönderdim.
Kokumu tanıdı, hıçkıra hıçkıra ağladı.


Suluboyayla cennet kuşlarının kanatlarını boyadık.
Sonra da beyaz bulutların arasına saldık.
Erik ağaçları bahar geldi zannetti, açtılar.
Ben erik yerken, farelerin dişleri kamaştı.


Küçük bir kız çocuğu geldi cennete.
Tecavüze uğramış, öldürmüşler.
Eskiden bizim ülkemizde böyle şeyler olduğunda, ülke ayağa kalkardı.
Anlattıklarını dinleyince, elim ayağım buz kesti. Geceyi batan güneşin koynunda geçirdik.


Geçen akşam yıldızları orak yaptık, tarlaları başak... Sabaha kadar yoksul insanlar için, torba torba buğday taşıdık.
Hepsinin kapılarına bıraktık.
Usulca ve karşılıksız.


Biliyoruz ki, ölülerin sevgi sohbeti, canlıların para sohbetinden değerlidir.
Dünyanın kapılarında sadece para geçiyor olabilir ama ölümden sonrası için, paranın cehennemde bile canı yok.
O yüzden cennetteki çocuklar adına, gazetelere ilan vermek istiyoruz.
"Hesabı yapılması gereken şey para değil, ölümdür" diye..
Fiyatı neyse öderiz.


Kendine iyi bak Hakkı Baba!
Zalimlerin arasında, daha iyi bak.