Bekâr mısınız? Hepimiz birey olarak genelde farklı olmakla beraber, hepimizin ebeveynleri de farklı. Bazı anneler belli bir yaşa gelmiş oğlu ya da kızını hemen evlendirme sevdasına kapılır. Bazıları da, benimki gibi, lafını bile etmez. O yüzden annelerin ısrarlarını, çocuklarına evlenme ve eş bulma üzerine taktik vermelerini ben pek anla yamam. Benim de etrafımda var; bir kız arkadaşım isyan halinde bana anlatıyor. Annesi yine tüyolar vermeye kalkışmış; ee tabi bu da ister istemez kızın erkek arkadaşıyla ilişkisini etkiliyor. Erkek yakında anneden köşe bucak kaçacak. Bir de bunun karşı cins versiyonu var ki, size şimdi detaylı bir örnek vereceğim. 38 yaşında, erkek, hali vakti yerinde, dünya iyisi bir arkadaşım. Geçen gün bana 2007 yılında evleneceğini söyledi. Duyunca sevindim ama bir yandan da bir aday olmadığını biliyorum. Sordum. "Aday adayı da yok ama anneme söz verdim, bu sene evleneceğim" dedi. Ah başımıza gelenler; şimdi bizim arkadaş için seferber olup münasip bir kız bulacağız. Annesini anlatıyor gülerek... Annesi her tanıştığı genç hanıma 'Bekâr mısınız?' diye soruyormuş. Eğer kazara kız 'Bekârım' derse annesi hemen 'Benim oğlum da bekâr, inşallah' diyerek iç geçiriyormuş. Arkadaşım bu sahneyi o kadar çok yaşamış ki, artık güle oynaya bize anlatıyor. Ne diyeyim, bu işler bana biraz kısmet gibi geliyor. Zorlamayla pek tadı kalmasa gerek...