* Merhabalar.. Ben 38 yaşında oldukça güzel bir kadınım. İlk evliliğimden iki, ikinciden bir çocuğum var. Güzel bir kadınım ama hayat bana hiç gülmedi. Geçmişte yaptığım evliliklerim beni çok yıprattı. Mutlu olmaktan ümidimi kesince ben de mantık evliliği yaptım. Benden 15 yaş büyük biriyle birlikteyim. Aslında ona geminin bir limana sığındığı gibi sığındım. İstediğim bu değildi belki ama hayat bana bunları yaşattı. Şu an belki de her şeye sahibim. Ama bir kadın olarak neler hissedebildiğimi anlamanızı isterim. Eşim çok iyi ve olgun biri. Tüm depresif hallerime katlanıp beni çok şımartıyor ama ben yine de istediğimin bu olduğunu düşünmüyorum ve çok bunalıyorum. Her şeyden çok çabuk sıkılıyorum. Acaba benim özümde bir mutsuzluk mu var? Çocuklarımı kendi babalarıyla büyütememenin acısını yaşıyorum. Rumuz: Afrodit

Sevgili okurum, içinde bulunduğun durumdan anladığım kadarıyla, geçmişindeki kırgınlıklarının yarattığı olumsuzluklarını yaşıyorsun. Üç çocukla bunları hissetmen çok normal. Mantıklı düşün ve seni anlayan, sahip çıkan bir kocan olduğu için kendini şanslı say. Aranızdaki yaş farkı az değil, genç bir kadın olarak senin arzularını da tahmin edebiliyorum ama hayat her zaman sana hayal ettiğini vermeyebilir. Her şeye rağmen kendini çok kötü hissediyorsan, eşinle yollarını ayır. Ama pişman olabileceğin kararları vermeden önce çok iyi düşün.