* Merhaba Jale Hanım, aslında benim derdimin tek çözüm ü ölüm ama ben ne yazık ki onu da becebileceğimi düşünmüyorum. Bana değerli yorumlarınızla yardımcı olursanız çok mutlu olurum. 55 yaşında ikinci evliliğimi yaptım. Eşimi çok seviyorum ama bazı duygular yan lışta olsa engel olunamayacak bir hal alıyormuş. Bunu şimdi anlıyorum. Eşimin ilk evliliğinden olan kızına engel olamadığım bir ilgi duymaya başladım. Çok büyük bir çıkmazdayım. Böyle haberleri okuduğumda bile çıldırıyordum ama duygularım beni inanılmaz bir çıkmaza yuvarlıyor. Onun yüzünden eşime eski ilgim kalmadı. Sürekli bir dalgınlık içindeyim.

BELLİ ETMİYORUM
Hissettiklerim, duygularımdan öteye gitmedi. Ve yanlış bir şey yapmadım. Üvey kızım kocasıyla ziyarete geldiğinde evi terk etmeye başladım. Bir mazeret bulup, ya kahveye ya da arkadaşa diye kaçıyorum. Ama böyle yaparak bile ona karşı hislerimden uzaklaşamıyorum. Onlar da bir anlam veremiyor. O ortamdan neden uzaklaştığımı eşime bile açıklayamıyorum. Geçer mi bu acı günlerim, yoksa beni intihara mı sürükler bilmiyorum. Jale Hanım yaklaşık üç aydır evliyim ve bu yaşadıklarım beni çok üzüyor. Eşimden ayrılsam, acaba unutur muyum? Başka bir yolu var mı bilmiyorum. Yorumlarınız benim için gerçekten değerli. Şimdiden çok teşekkür ederim. Saygılar...
Rumuz: Yorgun Adam

Sevgili okurum, engel olamadığınız duygularınızı anlıyorum ama en azından mantığınızı çalıştırıp kendinizi kontrol etmeye çaba göstermenize çok sevindim. Ama bana göre, o ortamdan uzaklaşmanız da çözüm değil gibi görünüyor. Eşinizle daha üç aylık evlisiniz. Ona karşı ilgisizliğiniz şimdiden bu durumdaysa, bence yol yakınken bütün hatalardan dönün. Böyle yaparak kimseyi mutlu edemezsiniz. Kendinize de yazık etmeyin.
Ben bu hissettiklerinizin unutulacağına eminim. Aşkın yaşı yoktur ama affınıza sığınıyorum, ben üç aylık böyle yanlış bir duyguya aşk diyemiyorum. Ben zaman içinde kendinize geleceğinize yürekten inanıyor. Yalnızlık Allah'a mahsus biliyorum ama kısa bir dönem de olsa, kendinizle baş başa kalmanızı tavsiye ederim