* Merhaba Jale Hanım, benim derdim büyük. Bana da yardımcı olmanızı rica ediyorum. Ben 41 yaşında, boşanmış, iki çocuk annesi bir kadınım. Boşandığım halde ben evdeki yatalak eşime bakıyorum. Aslında bana çok kötü davranıyor. Sırf o yalnız kalmasın bakacak kimsesi yok diye yıllardır ona saçımı süpürge ettim. Üstelik büyük oğlum talihsiz bir kavga nedeniyle şu an hapiste. Bir de onunla uğraşıyorum.

ÖLMEYİ DÜŞÜNDÜM
Bu kaderime lanet edip, iki kez intihara teşebbüs ettim ama olmadı. Baktım ki bana herkesin ihtiyacı var hep ayakta durmaya çalıştım. Peki benim hiçbir şeye ihtiyacım yok mu? Benim derdimi kim anlayacak? Emekli maaşıyla geçinmeye çalışıyorum. Bir de çocuk okutuyorum. Nereye kaçsam dert benimle geliyor. Bazen evi terk etmeyi düşünüyorum. Öyle bir an geliyor ki, her şeyden kurtulmak aklıma ilk gelen şey oluyor. Benim de canım var. Kimseyle dertleşip rahatlayamıyorum. İyi ki varsınız. Size birkaç kelime yazmak bile inanın beni azda olsa rahatlıyor. Birilerinin beni anladığını hissetmek güzel. Ben eşime bakmaktan artık çok sıkıldım. Jale Hanım, onu bu durumda terk etmekte istemiyorum ama onu bırakacağım bir yer var mı acaba? Üç kuruş maaşı için ona katlanmalı mıyım? Bana yardımcı olursanız çok sevinirim. İnanın ne yapacağımı şaşırdım. Cevabınızı sabırsızlıkla bekliyorum. Şimdiden teşekkürler. Rumuz: Dertli

Sevgili okurum, her şeyden önce ona maaşı için katlandığını sanmıyorum. İçindeki vicdanının sesi zaten sana bunları yaşatıyor. Bu yüzden nereye gidersen git, bu şartlarda istediğin huzuru yakalaman zaten zor. Kendini kandırma. İstesen de bu düşünceleri gerçekleştiremezsin.
Senin moralini bozmak değil amacım ama bazı gerçeklerle yaşamak seni daha az yorar. Aslında seni çok iyi anlıyorum, çok zor durumdasın ama her ne olursa olsun, çocukların için ayakta durmalı ve ne yazık ki, bir kadın olarak yine sen güçlü olmalısın. Mutlu olmak için çok sebebin yok belki ama, her zaman sağlık için dua etmeyi ihmal etme. Eşine acil şifalar, hepinize de huzurlu bir yaşam dilerim. Sevgiler...