Zihinsel yıkım yaşadılar
Hollanda'da yaşanan uçak kazasının ayrıntıları ortaya çıkıyor. 23 yıldır bu ülkede yaşayan Kalan ailesi dramı en derinden yaşayanlardan... Atatürk Havalimanı'ndan kızıyla birlikte Tekirdağ uçağına binen anne Döndü Kalan ile kızı Tuba, bedenen sağ kurtuldu, ancak zihnen yakıcı bir drama tanıklık etti.

Dramın tam göbeğinde
Anne Döndü Kalan'a kulak verelim: Önümüzdeki yolcu Türk'tü. Kaza olduktan sonra kızım beni sürükleyerek dışarı çekerken o adamı gördüm. Çelik levha giyotin gibi tam gırtlağına dayanmıştı. Levhaya basanlara 'Basmayın, boynum kopacak' diye feryat ediyordu. Az sonra sesini bir daha duymadım.


Basmayın ölüyorum

Önümüzdeki koltukta oturan bir Türk vardı. Sürünerek dışarı çıkarken gördüm ki o adamın gırtlağına çelik levhalar giyotin gibi dayanmıştı... Adam sıkıştığı yerden inleyip feryat ediyor, panikle levhanın ortasına basarak koşanlara "Basmayın, boynum kopacak" diye yalvarıyordu.

Amsterdam: Kalan ailesi 23 yıldır Hollanda'da yaşıyor. Aslen Sivaslı bir aile. Baba Yusuf Kalan 16 yaşındaki kızı Tuba'nın dileğini yerine getirip, İzmir'de yaşayan yeğenlerini ilk kez görmesi için eşi Döndü'yle birlikte 1 haftalığına Türkiye'ye göndermiş. AMC Hastanesi'nde, kazadan yaralı kurtulan eşi ve kızının başından bir an olsun ayrılmıyor. Döndü Kalan ise kazayı anlatırken dehşet içindeki bir başka büyük dehşeti şöyle dile getiriyor: "Cam kenarındaydım. 16 yaşındaki kızım Tuba yanı başımdaki koltukta uyuyordu. Çarpmanın şiddetiyle ben ön koltuğa başımı çarptım ama fazla bir şey olmadı. Sağıma baktığımda ise kızımı koridora savrulmuş gördüm.

Başıma çanta düştü
Çok kısa bir şoktan sonra herkes bağırıp haykırarak imdat kapılarına ve açılan yarıklara koşmaya başladı, 2 kişi kızımın başını ayaklarıyla ezdi, hamle yapıp onu son anda yanıma doğru çektim. O an bir sallantı daha hissettik. Yukarıdan başıma metal bir çanta hızla düştü ve hareket edemez oldum. Doktorlara göre boyun omurlarımdan biri kırılmış. Kızımı kaldırdığım yerin oradan koşarak pek çok insan geçti. Can pazarıydı. Kimsenin kimseyi düşünecek durumu yoktu.

Sesi çıkmıyordu
Hemen önümüzdeki koltukta oturan bir Türk vardı. Yol boyunca adını bilmediğim kalın bir kitabı okudu. Kızım beni sürükleyerek dışarı çekerken o adamın çelik levhaların arasında yattığını gördüm. Yüzü kan içindeydi ve o çelik levha giyotin gibi tam gırtlağına dayanmıştı. Adam sıkıştığı yerden inleyip feryat ediyor, panikle levhanın ortasına basarak koşanlara "Basmayın, boynum kopacak" diye yalvarıyordu. Hiçbir şey yapamadık, kimse onu ve bizim ikazlarımızı duymuyordu. Kurtulmuş olmasını dilerim ama son baktığımda gırtlağından kanlar fışkırıyor artık sesi de çıkmıyordu."