Vurduğu yerde gül bitermiş Ekranda Sacit Aslan'ı izlerken, şaşırıp kaldım. İnsan ölmüş babası hakkında bu kadar ileri geri konuşur mu? Onudövdü,bunugözünümorarttı. Yani, sanki adam canavar. Öyle bile olsa, ölmüş gitmiş bırakalım artık 'ünlü baba'dan sebeplenmeyi demek geldi içimden. Ama bir de ne göreyim sadece SacitBey değil, GönülYazar da ballandıra ballandıra anlatıyor nasıl dayak yediğini. Tabii GönülHanım işini biliyor, hemen tatlıya bağlıyor konuyu 'Yaniyaşasaydıdayinevursaydı' diyor. Allahım Allahım. Bu arada Sacit Bey, önüne gelene sallıyor: 'O zaten şöyleydi, ben elinden tuttum. Bunun hayatı karamıştı, ben el verdim'. Benim bildiğim iyiliğin söylenmeyeni makbuldür. Bu arada Sacit Bey'in kendi adını taşıyan internet sitesini de ziyaret ettim. Eğer Sacit Aslan, şimdilik sadece satır başlarını verdiği yaşanmış hikayeleri anlatırsa, ortalık çok karışacağa benziyor, benden söylemesi.