Ayrılığa tevekkül ARTIK biliyorum, acılarnasırlaştırıyoryürekleri. Öyle olmasa, olmayışın nasıl yaşatır ki beni. Gözlerim hâlâ dalıyor, içim boşluktan düşercesine bulanıyor, acın içimi hâlâ kavuruyor. Her geçen dün, biraz daha azaltıyor bütün bunları. Gidişineyazgıdiyortevekkülediyorum, isyana yorgun bedenim ses etmiyor. Bir mahpus gibi çeltik atarak hayata, sabrediyorum sen olmadan yaşamaya. Eski delişmen hallerim sensizliğin durgunluğunda boğuldu. Koca birçınargibikimsesizliğeyürüyorum. Sesimi derelerin çağıltısı bastırıyor. Yaşama hevesim yokluğunun peşinde nice zamandır. Acılar nasır tutmuş yüreğime ulaşmadan tükeniyor. Gözlerimpastuttuacısızlıktan. Sen olmayınca, yaşamak telaşlı bir heyula oluyor. Kalabalıkları sevmezdin. Ancak karanlıklarda ürkütürdü seni, nerdesin? Ayrılık elbette bir vedadan ibaret değildir. Enisonubirvedadeğildirayrılık... Bekleyen olmaktan vazgeçmeye karar verdim. Sana geleceğim günü beklemek zor geliyor. Belki benim de gölgem olmaz yakın zamanda. Nasır tutmuş yüreğim sessiz bekleyişini bitirir belki. Bir düğüngecesigibiolursanagelişim. Yokluk biter, kimsesizlik sona erer ve biz tevekkületmekzorundakalmayızartıkayrılığa.