Psikoterapi: Çocuğun sıkıntılarını hafifletmeye yönelik, ruhsal sıkıntılarını serbestçe dile getirdiği sohbetlerden ibarettir. Çocuğun deşarj olabileceği, dikkat gerektirmeyen aktivitilerden yararlanılır. Onlar duygularını anlatırken terapist de sıkıntıların hafifletilmesine yardımcı olacak stratejiler geliştirir.
Davranışsal terapi: Çocuğun hatalarını anlaması yolu ile davranışlarını kontrol etmesi değil, davranışın ödül ve ceza yöntemi ile anında kontrolünün sağlanması yöntemidir. Çocuğun işlerini organize etmesine yardımcı olmak sureti ile de onun yaşamını kolaylaştırma; dolayısı ile duygusal sıkıntılarını hafifletmeyi de üstlenir.
Sosyalleşme terapisi: Çocuğun topluma uyabilmesini kolaylaştırmak amacı ile onun sosyal manevraların farkına varabilmesini ve uygun yanıtları verebilmesini kolaylaştırmayı amaçlar. Sosyalleşmenin en önemli adımını mimikleri algılama ve yorumlama içerir.
Aile davranışlarının yönlendirilmesi: Genellikle uzman denetiminde toplantılar düzenlemek sureti ile gerçekleştirilir. Aileler bu eğitim toplantılarında öğrendikleri stratejileri uygular ve bir sonraki toplantıda uygulama sonuçlarını paylaşırlar.
