Sevgili Işık Hanım, geçen Mart ayında gördüğüm bir rüyayı size aktarmak istiyorum. Rüyamda otuz yıl önce ölen babam yaklaşık 3 metrelik bir yükseklikten bana bakıyor. Belden yukarısını görebiliyorum. Yüzünde hiçbir ifade yok. Saçları azalmış ve beyaz. Daha zayıf ama dinç. Beni ifadesiz boş gözlerle izliyor, sadece bakıyor. Sonra rüya bitti. Hemen ardından büyük beyaz bir boşluk oluştu. Göz alabildiğine uçsuz bucaksız. Bulutların üstünde bir geçiş yeri gibi. Önümde, biraz uzakta bir kalabalık var. Babamda içlerinde, önlerinde değil. Ön taraftan biri bana gel diyor, elini uzatıyor. Gitsem bilmediklerimi bileceğimi, görmediklerimi göreceğimi biliyorum. "Göstermeyin korkuyorum" diyor ve o korkuyla uyanıyorum. Böyle bir rüya. Yorumlarsanız sevinirim. Sevgiler. (Adı saklı)

Sevgili Rüya Dostu, babanın hayatının zor dönemlerinde yeni başlangıçlarındaki davranış kalıplarını modellemiş olabilirsin. Lütfen neleri aldığını gözlemleme. Özellikle geçiş dönemlerinde. Hayata nasıl bakıyorsun? Düşüncelerin neler oluyor? Fark ettiklerini olumu yönde değiştirmeni tavsiye ederim.