"Merhaba Jale Abla, benim derdim hayat ve insanlarla ilgili. Artık öyle bir hale geldim ki; içimden çılgınlık yapmak geliyor. Uzun süredir de kendimi böyle hissediyorum. Diğer bir üzüntüm de işsiz olmam. İnsanlar beni anlamıyor. Ailemle sürekli en küçük bir konuda tartışmalar, kavgalar ve inatlaşmalar yaşıyorum. Bazen hayattan hiç birşey istemiyorum. Sadece insanların beni anlamasını ve saygı göstermesini istiyorum. Artık ne sağlıklı düşünebiliyorum ne de konuşabiliyorum... Ne olur bana bir ışık göster."
Rumuz: R.E.

Sevgili kardeşim, neler hissetiğini tahmin edebiliyorum ama bu kadar karamsar olma. Hayat inişli, çıkışlı bir yoldur. Herkes iyi şeyler yaşamak ister. Şimdi bunları hissediyorsun ama inan mutlu günlerin de olacak. Sana pembe bir tablo çizmiyorum ama içinden kötü bir şey yapmak gelmesin. Daha çok gençsin ve senin şimdi güçlü olman gerekir. Çevrende yaşadıklarına kulak asma. Mutlu olmak için önce kendini sevmelisin. Kendine güven, gerisi zamanla olur. Kimse beni anlamıyor diye de çırpınmanın bir faydası yok. Aksine sana zararı var. En kısa zamanda iş bulman dileğiyle...