Dünya Kupası bitti.. Şimdi artık daha çok Bodrum.. Benim oturduğum site çocukistan.. Çocuk bahçesi, açık alanları var ama bütün Dünya Kupası boyunca bir araya gelip topa vurduklarını hiç görmedim.. Bırakın futbol oynamayı; ne seksek oynayan, ne ip atlayan, ne saklambaç, ne de başka bir şey.. Sadece bağırtı, çağırtı.. Herhal evlerinde bilgisayarları, internetleri ve nice oyuncakları var.. Sokak oyunlarını bilmemeleri belki ondan.. Ben hep düşünürüm bizler çocukluk maceramızda, serencamımızda daha şanslı mıydık ne? Genelde hiç oyuncaklarımız yoktu ama oyunlarımız vardı.. Bu çok sık düşündürür beni.. Yeri geldi mi hep anlatırım.. Ne bileyim işte, yaş ilerledikçe içerideki çocuk, tutulamaz, zaptedilemez hale geliyor.. Anlatıyor da anlatıyor.. Oynadığımız oyunlar ya da yaptığımız haytalıklar düşüyor aklıma.. 10 defa da 100 defa da olsa anlatmaktan bıkamayacağım bir şeyler.. Çaputlardan yapılmış, iplerle sarılmış birtakım yuvarlaklara "Top.." derdik.. Bıraksalar, gün 24 saat onunla oynardık.. Yalınayak, başıkabak, tekme tokat, hır gür peşinden koşuştururduk.. Bıçağa kolay gelen çam ağacı kabuklarından küçücük teknelere artık bezlerden yelken yapıp, onları su birikintilerinde yüzdürürdük.. Fazla yalpalamayan, kıvırmayan doğru dürüst bir topaca sahip olabilmek için marangozhane kapılarında yer süpürürdük.. Deniz kenarlarından çakıl taşları toplar, onları kendimize oyuncak ederdik.. Üç taşlar, beş taşlar, dokuz taşlar oynardık.. Çember çevirirdik dört bir yanlarda.. Uçurtma uçururduk masmavi gökyüzünde.. Sütçü beygirlerinin peşinde sotaya yatar, kuyruktan 3-5 kıl kopartır; ondan misina yapar, balığa çıkardık.. Yüzmeleri kendi kendimize öğrenirdik kovalarca deniz suyu yutarak.. Akşamları evde eşek yükü sopalar yerdik.. (Yafuanamkadınbenimgizlisaklıdenizegiripgirmediğimiöğrenmekiçingerdanımı,kolbaşlarımıyalardı..Tuzuntadınıaldığında;yermisin,yemezmisin?) Bizler o zamanın çocukları, çabuk öğrendik "taşınsertolduğunusuyuninsanıboğduğunu,ateşiniseyaktığını" .. Ve göre göre bile bile öğrendik.. Florya.. 12-13 yaşlarımda, bu Temmuz pazarlarında çoğunlukla Florya'nın ağaç altlarına giderdik halamgillerle.. Bu pazar da öyle yapacağım.. 12-13 yaşıma inip Florya'ya gideceğim; Bodrum sizin olsun.. Hemi de eski Süleymaniye'deki, İsmetiye Caddesi'ndeki komşularla.. O zamanlar bu zalim Temmuz, Ağustoslar'da kimseler bırakıp gitmezlerdi İstanbul'u başka yerlere.. Ne Bodrum bilinirdi, ne Marmaris, ne Kaş, ne Kalkan ne de Çeşme, Ölüdeniz.. En büyük haritalarda bile bulunması güç yerlerdi onlar.. İstanbul, yazlığa İstanbul'da giderdi.. Biz halamgillerle birlikte, bu yaz aylarında, bu pazar günlerinde İstanbul'un bir başka mesiresini mesken tutar, bir günlüğüne yazlığa çıkardık..
***
Daha cumartesi gününden hazırlanmaya başlardı evin kadınları, bir Florya pazarına.. Ulanın, amanlar aman! Girit tatları.. Çoğunluk hep zeytinyağlı.. Haşlanmış her tür otlar.. Bembeyaz örtüleri yeşile boğmak için çabalar..
***
Zeytinyağlı dolmalar, börekler, kuru köfteler.. Kızartmalar, söğüş piliçler.. Arnavutköy çilekli reçeller.. Çaylar, çaydanlıklar.. Ve o Florya'ya, yarı yolu denizin üstünden "Çufçuf.." giden bir kara trenle giderdik.. Florya'nın yanı sıra daha seyrek de olsa, Sarıyer'e sulara, Hünkar'a, Taşdelen'e, Beykoz Çayırı'na, Büyükdere'ye de giderdi bu kafile yüklü bir hallerde.. Eminönü'nden binilmiş vapurla, bir aşağı bir yukarı, canımın renk değiştirerek akan Boğaz'ında İstanbul'un kokusu koklanarak..
***
Yok.. Onlar kalsın, ben bu pazar halamgillerle birlikte 12-13 yaşlarımda Florya'ya gideceğim.. Orada olacağım.. Eğer sizler de oradaysanız ve ağaçlardan ağaçlara koşuşturup "Benimağacımnerede?Neredebenim12-13yaşlarım.." diye feryatlanan bir çocuk görürseniz, o benim işte..
