Neriman, Hadife, Pakize, Seyhan, Aysel ve Filiz ilk kez buluştukları yemeğin sonlarına doğru kardeş gibi oldular. Çünkü onları, onlardan daha iyi anlayacak kimse yoktu. Bu önemli güne, bazen gözyaşları hüzün düşürdü, bazen buruk gülümsemeler yaşandı. Her biri, bir diğerinin acısına ekrandan tanık olmuştu. Gözyaşları, birbirleri için, aynı kaderi paylaşacaklarını bilmeden dökülmüştü gözlerinden...

Hadife Kavaklı: Bu olaylar başıma gelmeden önce programınızı izliyordum. Aysel Hanım özellikle seni izliyordum. O katilin bulunduğu gün "Allah Allah çocuğu, bu halde öldürülür de nasıl gelir oraya, nasıl konuşur böyle" dedim. Sonra gördüm ki geliniyormuş. Gelmek gerekiyormuş, gelmek yararlıymış.

Pakize Ilık: Seyhan Abla da beni rahmetli oğluyla izliyormuş. Hatta oğlu da ağlamış benim oğlumun katili bulununca.

Müge Anlı: Oğlunuzla beraber mi izliyordunuz?

Seyhan Şenyüz: Tabii Atılay'la birlikte izlerdik her sabah... Pakize Hanım'ın oğlunun katili bulunduğunda ben mutfaktaydım, Atılay, "Anne koş, katil bulundu" dedi. Beraber ağladık. "Böyle insanlar yok olsun. Yazık değil mi bu gençlere? Yazık değil mi bu gençlerin annelerine?" dedi. Sonra da hüngür hüngür ağladı. O zaman bilemezdim başıma aynı şeyin geleceğini...

Neriman Tiftik: Ben de Aysel Hanım'ı ve Hadife Hanım'ı çok izledim. Hadife'nin çocuklarının katilleri bulunduğunda "Allah annesine sabır versin" dedim ama ben de tattım aynı duyguyu.

Pakize Ilık: Ben oğlumun katilinin annesine hep beddua okuyordum. Meğer kadın kanserden ölmüş. Yemin ediyorum arkasından Fatiha okudum.

Pakize Ilık: Bu mahkemede katili gördüm. Zayıflamıştı. İnşallah ölüsü çıkar oradan. Başka da bir şey demiyorum.

Seyhan Şenyüz: Bizimki de kilo almış

Neriman Tiftik: Beslenmişlerdir. Kafeste gibi devamlı besliyorlar onları. Rahat yüzü görmesinler bundan sonra.

Pakize Ilık: Bu katilleri diğerlerinin yanına koymamalılar. Ayrı olmalı bunlar. Çünkü bunlar normal bir cinayet değil. Evlatlarımızı hunharca katleden bu insanların cezalarını çekmelerini istiyoruz. Yüce adaletten sadece bunu istiyoruz. Bunların içeride yatması yüreğimizdeki ateşi söndürmüyor. Azap çektirilmeli bunlara. Bunlar yaptıkları işkencenin karşılığını görmeliler. Adalet yerini bulmalı. Başka türlü içimiz rahat etmez.

Neriman Tiftik: Adalet yerini bulsun. Ayrıcalık yapmasınlar, beslemesinler. Bunları besleyeceklerine, dışarıdaki fakir fukaraları beslesinler. Kedileri, köpekleri beslesinler, bunları beslemesinler.

Aysel Kılıç: Cumhurbaşkanı ve Başbakan'a buradan sesleniyorum: "Burada hepimiz acılı birer anneyiz. Allah rızası için bir yerde dur deyin bu insanlara. Allah vermiş o canı, Allah alır. Bunları alıp da içeride beslemeyin. Öldürün de demiyorum ama orada beslenmeleri bile sinirimizi bozuyor."

Pakize Ilık: Az ceza verilirse ben çıkacağım Başbakanlığa kadar. Bunlar bizim evlatlarımızı elimizden aldı. Ömür boyu cezaevinde kalmalılar.

Aysel Kılıç: Arkadaşlarla toplanıp bu derdimize bir çare ararız biz de o zaman. Tamam giden geri gelmiyor ama katiller de cezasını çeksin. Bu insanlar içeri giriyor beslenip dışarı çıkıyor. Yine cani olup bizim canımızın peşine düşüyor. Biz yandık başka anneler yanmasın. Bu gözyaşları dinsin artık.

Pakize Ilık: Sayın Başbakan'ım yeteri kadar ceza verilsin. Benim 24 yaşında oğlum kara toprakta ne olur, az ceza verip çıkartmayın. Yalvarıyorum size bunlara öyle bir ceza verin ki bizim de içimiz rahatlasın.

SEYHAN ŞENYÜZ: "Sayın Cumhurbaşkanım, Sayın Başbakanım sizlerden bu acılı aileler için rica ediyorum ne olur öyle bir ceza çıkartın ki bu katiller oradan çıkmasın. Öyle bir ceza verin ki bu acılı ailelerin, annelerin yüreğine bir nebze olsun su serpilsin. Lütfen... Sizin de evlatlarınız var, siz de birer anne babasınız... Evlat büyütmeyi iyi bilirsiniz. Allah rızası için çıkartmayın bu canavarları. Bu katiller orada müebbet yatmazsa, Ankara'ya yürüyelim."

Müge Anlı: Katillerin ailesiyle görüşmek içinizi rahatlatır mı?

Aysel Kılıç: En azından onları dinleyeyim ki niçin yapmış, öğreneyim. Bunu bilmek benim hakkım.

Hadife Kavaklı: Bir yandan çok istiyorum görüşmeyi, bir yandan da tepkim nasıl olur kestiremiyorum şu anda.

Seyhan Şenyüz: Şahsen oğlumu öldüren katilin ailesini görmek istemem. Başsağlığı dileseler bile kesinlikle kabul etmem. Yüz yüze gelmek bile istemem. O anda düşer bayılırım herhalde. Benden uzak olsunlar bundan sonra.

Aysel Kılıç: Ben kesinlikle istemezdim de... Katil geldi, başsağlığı diledi, çay içti. Zehir olsun o çay ona. Zehir zıkkım olsun... Sonra da "Aysel Teyze başın sağolsun. O katil kimse, bunu Gizem'e kim yaptıysa Taksim Meydanı'na asalım. Her gün bir yerini keselim. Böyle insanlar yaşamasın" dedi. Utanmaz...