"Atını seven kovboy" diye hayali bir filmden söz eder, ne çok gülerdik çocukken.
Sonra onun devamı da çekilmişti güya: "Atın intikamı"
Dün Fenerbahçeli oyuncuları biraz da "sevilmiş ata" benzettim. Filmin birinci bölümü haftalardır vizyondaydı. Guiza' nın ceza almasıyla mecburen seanslara son verildi, yerine " atın" pardon " Futbolcuların intikamı " kondu.

DAVUL ZURNA AZ
Sağanak yağmuru gollerin tümünde önce birbirine, sonra yedeklerine, Volkan Ballı ağabeylerine, malzemecilerine kenetlenip öpen koklayan topçu delikanlılardan teki bile hocaya gitmedi, öpüp, sevmedi, birlikte sevinmedi.
Arif olan anlar da, Aziz olan anlar mı bu sivrisinek sazından? Sözün özü dehşetle merak ediyorum, acaba Fenerbahçe'de Aragones i ne zaman' öpecekler?'

GELELİM MAÇA
Aslında kenarda duran teknik heyetten Erdoğan Arıca ve Ergün Penbe sahaya çıkıp oynasa bunca gol atamazdı Fenerbahçe .
Ne yaptılar, süper ligde ne ararlar, kendilerini nasıl topçu sayarlar kavrayamadım .
Çok da fevkalade oynamadığımız bu maçta bunca gol olması daha çok Hacettepe'nin tıfıllığından desem haksız olur muyum dersiniz. Ama goller atılış itibariyle usta işiydi o ayrı.

HELE ULAŞ'A ULAŞ'A
Unutmadan. Hacettepe'de kaleci Ulaş'ı görünce sevindim. Oğlumla aynı adı taşıyan bir delikanlıyı görünce hemen sevdim o çocuğu. Ama maç ilerledikçe haftaların kabızlığına müshil hapı kıvamında ilaç olduğu için daha da bir kanım kaynadı. Yüce Mevla'm Fener karşısında her kaleciyi Ulaş gibi eylesin. Amin.