Cinsel yolla bulaşan hastalıkların tedavisinde temel amaçlar; enfeksiyonun ve ona neden olan mikrobik ajanın ortadan kaldırılması, şikayete neden olan bulguların giderilmesi, uzun dönem etkilerinin engellenmesi ve bulaşmanın durdurulmasıdır. Ancak genital siğillerde (HPV) bu amaçların hepsine ulaşmak zordur. Çünkü bir kez vücuda giren HPV, büyük olasılıkla ömür boyu o kişiyle birlikte kalır.

İLAÇ TERCİH EDİLMEZ
HPV ve genital siğil tedavisinde birçok değişik yöntem denenmiştir. Günümüzde en çok uygulanan yöntem siğillerin yakılması, dondurulması ya da cerrahi olarak çıkartılmasıdır. Bu tedavi seçeneklerinin hiçbirinin diğerine göre belirgin bir üstünlüğü gösterilememiştir. İlaçlar ile yakma, dondurma ya da cerrahi çıkartma karşılaştırıldığında, ilaçların dezavantajları daha fazladır. Hem uygulanmaları zor ve zahmetlidir hem de istenmeyen etki ortaya çıkma olasılığı yüksektir. Cerrahi olarak siğilin çıkartılması işlemi dış genital siğillerinde uygulanmaz. Ancak çok büyük siğillerde uygulanır. Genital siğillere en çok "koter" adı verilen bir tıbbi aletle lokal anestezi altında yakma işlemi uygulanır. Yakmaya benzer bir yöntem de "likit nitrojenle" lezyon ve lezyon çevresinin dondurulması işlemidir. Bu yöntem de sıkça tercih edilmektedir. Siğiller yakma, dondurma, çıkartma ve ilaç tedavileri sonrası bazı durumlarda tekrarlayabilir. Buradaki en sık görülen neden ise vücudun immün (bağışıklık) sisteminin düşmesi sonucu viral enfeksiyonun aktive olmasıdır. Hastalığın tekrarlayıcı özelliği, kişide ciddi psikolojik sorunlara neden olabilir.

DİRENÇ DÜŞÜNCE...
Vücutta normalde hiçbir şikayet oluşturmayan bazı virüsler gizli olarak barınır ve direnç düştüğü zaman kişilerde hastalık oluşturur. Bu yüzden bir kez genital siğil şikayeti yaşayan ve tedavi olan kişiler, vücut dirençlerini iyi şekilde korumalıdır. Vücut direnci düzgün beslenme, stesten uzak durma, düzenli bir yaşam ve düzenli egzersiz ile sağlanabilir.