Küçük itfaiyeci Annesi, lösemiyle savaşan daha 6 yaşındaki minik oğluna bakarken dalıp gitmişti. Kalbi, acı içinde olmasına rağmen, içinde kararlılık duygusunun da etkisini hissediyordu. Her ebeveyn gibi o da oğlunun büyümesini ve umutlarını gerçekleştirmesini istemişti. Ama löseminin buna fırsat tanıması olası değildi. Annesi "Bob! Büyüyünce ne olmak istediğini hiç düşündün mü?" diye sordu. Bob, beklemeden cevap verdi: "Anneciğim, ben büyüyünce hep itfaiyeci olmak istedim." Anne, gülümsedi ve ''Dileğini gerçekleştirebilecek miyiz bir bakalım'' dedi. Daha sonra, Arizona'daki İtfaiye Müdürlüğü'ne gitti, oradakilere oğlunun son isteğinden söz etti ve oğlunun itfaiye arabasına binip şehirde küçük bir tur atmasının mümkün olup olmayacağını sordu. ''Bundan daha iyisini de yapabiliriz" dedi itfaiyecilerden biri... "Eğer oğlunuzu çarşamba sabahı saat 07:00'- de hazırlarsanız, onu o gün şeref konuğu yapar, itfaiyeci kimliğine büründürürüz. Bizimle itfaiye müdürlüğüne gelir, yemek yer, yangın söndürmeye gelir. Hatta bize ölçülerini verirseniz, ona gerçek bir itfaiyeci kostümü diktirir, lastik botları ısmarlarız." 3 gün sonra, itfaiyeci Bob'u aldı ve ona elbisesini giydirdi. Hasta yatağından itfaiye arabasına kadar da eşlik etti. Bob da, itfaiye arabasına kuruldu ve müdürlüğe doğru yol almaya başladı. Kendini çok mutlu hissediyordu. O gün Arizona'da tam 3 yangın ihbarı olmuştu. Yerel televizyonlar da Bob'u izleyip, çekmişlerdi. Hayallerinin gerçek olması, gösterilen sevgi ve ilgi, onu o kadar etkilemişti ki, doktorların söylediğinden tam 3 ay daha fazla yaşamıştı. Bir gece bütün yaşam belirtileri dramatik bir şekilde yok olmaya başlayınca, hiç kimsenin yalnız ölmemesi gerektiğine inanan başhemşire, aile bireylerini hastaneye çağırdı. Daha İtfaiye Müdürlüğü'ne telefon açıp Bob'un bu dünyaya veda ederken yanında, özel kıyafetleri içinde bir itfaiyecinin bulundurulmasının mümkün olup olamayacağını sordu. İtfaiye Müdürü, "Bundan daha iyisini de yapabiliriz, 5 dakika içinde oradayız. Yalnız, sirenlerin çaldığını duyduğunuzda, yangın olmadığı anonsunu yaptırabilir misiniz? Sadece itfaiyecilerin önemli bir meslektaşlarını ziyarete geldiklerini söyleyiniz ve lütfen onun odasının penceresini açınız" diye yanıtladı. Yaklaşık 5 dakika sonra hastaneye çengel ve merdiven taşıyan kamyonet ulaştı. Merdiveni açtı ve Bob'un 3. kattaki odasına doğru yaklaştı. Tam 4 itfaiyeci Bob'un odasına tırmandılar. Ölümle pençeleşen Bob ise itfaiye müdürüne baktı ve "Efendim ben şimdi gerçekten itfaiyeci miyim?" diye sordu. "Bundan şüphen mi var Bob?" diye yanıtladı müdür. Bu kelimelerden sonra Bob gülümsedi ve gözlerini sonsuza dek kapattı. Belki unuttunuz, belki hatırlamıyorsunuz; ama bilin ki "Hayat; sevgi ve umut saçmaktır." Sevdiklerinizin kıymetini bilin ve gerçek sevginizi ortaya koyun, lütfen. www.sevgidenizi.com
